آب می گردیم تا مشتی عرق گل می کنیم

عمرها شد یک مرکب می کشم از محبری

وادی واماندگی طی می کنیم و چاره نیست

می برد ما را ته پا نارسیدن رهبری

شیشه ساز ما ندارد جز حیا آتشگری

بسکه بی رویش چو شمعم زندگانی خجلت است

گر پرد رنگم به روی آب می گردد پری