اگر چو غنچه دل شبنمی به دست آری

به رنگ و بو دل خود بسته ای و زین غافل

که غنچه سان گل پرواز در بغل داری

گره ز کار فروبسته تو بگشاید

غبار دامن این دشت ناله اندود است

قدم دلیر منه تا دلی نیفشاری

به غیر طبع تو کز سجده است معراجش