آن جرعه که بر خاک توان ریخت ننوشی

گر آگهی از ننگ بدانجامی اقبال

هر چند به گردون رسی از خاک به جوشی

تا خجلت پستی نکشد نشئه همت

در سعی طلب چشم به فرصت نتوان دوخت

برق آینه دار است مبادا مژه پوشی

بیدل اگر آگه شوی از درد محبت