که آنجا تا سجودی برده ام کم گشت پیشانی

دو عالم گشت یک زخم نمکسود از غبار من

ز مشت خاک من دیگر چه می خواهد پریشانی

تنک سرمایه ام چون سایه پیش آفتاب او

به این ساز ضعیفیها ز هر جا سر برون آرم

سر مو می کند مانند تصویرم گریبانی

چو شمع از نارساییهای پروازم چه می پرسی