جنون عشق توفان می کند در پرده شوقم

همان سطریست نامفهوم طوماری که نگشایی

نگردی از عروج نشئه دیوانگی غافل

خمی دارد فلک هم از کلاه بی سر و پایی

گریبان می درد از بند بند نی دم نایی

به شوخیهای کثرت سعی وحدت بر نمی آید

چه سازد گر نسازد با خیالی چند تنهایی