درین گلشن مگر واکرده ای طومار گیسویی

محیط ناز کانجا زورق دلهاست توفانی

حبابش گردش چشم است و موج ، ایمای ابرویی

خم هر سطر سنبل صد جنون آشفتگی دارد

ختن می گردد از ناف غزالان کاسه ها برکف

سزد کز زلف مشکینت کند دریوزه بویی

سری داربم الفت نشئه سودای فرمانت