امداد دوست هم قدری می کشد مرا

خاکم مگر به جانب خود می گشد؟ که دل

بیخود به خاک رهگذری می کشد مرا

من آن قدر که هست توان، پای می کشم

از بار غم، چو یکشبه ماهی، به زیر کوه

شکل هلالی کمری می کشد مرا