در زیر پرده پرده مردم دریده ای

مانند زاغ بچه نارسته پر و بال

تن گرد کرده در دل مادر طپیده ای

دزدیده ای دل من و از دیده گشته دور

دزد دل منی ز چه جان بخشمت به مزد

جز خویش دزد مزدستان هیچ دیده ای

تاریک و روشنست ز تو چشم من ازانک