سخن صریح بگویم دلم همی می خواست

به نوک ناخن کاویدم آن گریبان را

به زیر چشم سرین سپید او دیدم

چنانکه بیند درویش گنج سلطان را

که جان فداکنم و بوسم آن دو مرجان را

ولی دریغ که سیمین رخان غلام زرند

رواج نیست به بازار حسنشان جان را