چون کنم از تو فراموش؟ که روزی صد بار

ور بگریم ز درون خون جگر می آید

منم آن کوه غم و درد، که سیلاب سرشک

هر دم از دامن من تا به کمر می آید

جلوه حسن تو در پیش نظر می آید

در فقای سپر سینه به جانست دلم

که چرا تیر تو اول به سپر می آید؟