همی گفت هر کس که یزدان سپاس

به بازو کمان، گرز و خنجر به دست

بدان مژده از دیده بان خاست غو

دویدند پیش سپهدار نو

که رستی تو از رنج و ما از هراس

بی آزار باز آمدی تن درست

از آن اژدها کین نبایست جست