بمانم ، کند دردم آسان به پند

و گر بی کس ام نیستم بی خدای

به تنهایی او بس مرا دلگشای

خرد نیز دارم که چون دل نژند

تنومند را از خورش چاره نیست

وزین بر تنومند بیغاره نیست

چو دیدی که گیتی ندارد بها