دلش از باغ آن جهانی به

باد زد کاروان خلخ و چین

خلق او را که گویی از پی دل

بنده گل شد چو بردمید از گل

خلقتش از آب زندگانی به

عزم و حزمش ازل فریب چو صدق

خلق و خلقتش ابد شکیب چو عشق