چون بر آن آمد که مر جسمانیان را رو دهد

مر مرا از ذکر نام شکرینش منع ها

شمس دین صدر خداوند خداوندان به حق

کز جمال جان او بازیب و فر شد صنع ها

جان صدیقان گریبان را درید از شنع ها

تخم امیدی که کشتم از پی آن آفتاب

یک نظر بادا از او بر ما برای ینع ها