اندر خرامشهای تو از طرف بستان می فتد

فوجی ز رو، بعضی ز مو، خلقی ز لب، من از دهن

چون در تکلم می شوی از حسرتت گم می کند

سوسن زبان، قمری فغان، بلبل نوا، طوطی سخن

سرو از قد و آب از روش، رنگ از گل و حالت ز من

ببرید خیاط ازل دو جامه بر اندام ما

بهر تو گلگون قبا، وز بهر من خونین کفن