که طبع راد توام شاد و شادخوار آورد

حدیث نثر تو از نثره سپهر گذشت

خدنگ کلک تو شیرفلک شکارآورد

به خار خار طبیعت چرا نباشم شاد

ز خشکسالی خوشیده بود کشت سخن

دوباره طبع تو آبی به روی کار آورد

ز سرد طبعی بهمن ز خشک مغزی دی