ما نیز نیایش ، بر خورشید گزاربم

برلعل لب غنچه نهد صبح، شکرخند

صبح است و گلان دیده گمارند به خورشید

چون سوی بت نوش لبی ، شیفته ای چند

خوشا که نیایش بر خورشید گزارند

آنگه که برون آید و از اوج بتابد

و آنگاه که پنهان شود اندر پس الوند