جوان ساده دل بود و هم بیخبر

ستوران باری و اسب نوند

دواندندشان پیش مرکب به قهر

پیاده ببردند تازان به شهر

و دیگر که جفتش به خون هشته سر

دوان تاخت ازکوه زی بوم رست

که مامایی آرد پی جفت چست