که مامایی آرد پی جفت چست

جوان ساده دل بود و هم بیخبر

و دیگر که جفتش به خون هشته سر

دوان تاخت ازکوه زی بوم رست

چودیدندنش آن مردم دون همی

که بودند ترسان از آن خون همی

جوان راگرفتند و بستند دست