و دیگر که جفتش به خون هشته سر

دواندندشان پیش مرکب به قهر

پیاده ببردند تازان به شهر

جوان ساده دل بود و هم بیخبر

دوان تاخت ازکوه زی بوم رست

که مامایی آرد پی جفت چست

چودیدندنش آن مردم دون همی