هنگامی که خاطره ات را می بوسم در می یابم دیری ست که مرده ام

درد مقطع روحی

که شقاوت های نادانی اش ازهم دریده است...

تنها

چرا که لبان خود را از پیشانی خاطره ی تو سردتر می یابم.

از پیشانی خاطره ی تو

ای یار!