چه جای یوسف بس یوسفان اسیر توند

که دم به دم ز طرب سجده می برد جانت

تو یوسفی و تو را معجزات بسیارست

ولی بس ست خود آن روی خوب برهانت

خدای عز و جل کی دهد بدیشانت

ز هر گیاه و ز هر برگ رویدی نرگس

برای دیدنت از جا بدی به بستانت