نه پای بند کند جاده هیچ سلطانت

درون خویش اگر خواهدت دل ناپاک

ز ابلهی و خری می کشد به زندانت

نه هیچ عاقل بفریبدت به حیلت عقل

تو را که در دو جهان می نگنجی از عظمت

ابوهریره گمان چون برد در انبانت

به هر غزل که ستایم تو را ز پرده شعر