نهان ار رهزنی باشد نهان بینا ببر حلقش

می آشامش کن ایرا دل خیال آشام می گردد

بده زان باده خوش بو مپرسش مستحقی تو

ازیرا آفتابی که همه بر عام می گردد

چه نقصان قهرمانت را که چون صمصام می گردد

اگر گبرم اگر شاکر تویی اول تویی آخر

چو تو پنهان شوی شادی غم و سرسام می گردد