مصرع نخست · شماره 3این در همیشه در صدف روزگار نیستشاعرسایهاثرلب خاموشقالبغزلدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1امشب به قصه ی دل من گوش می کنی#2فردا مرا چو قصه فراموش می کنی#3این در همیشه در صدف روزگار نیستانتخابشده4می گویمت ولی توکجا گوش می کنی#5دستم نمی رسد که در آغوش گیرمت#6ای ماه با که دست در آغوش می کنی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 3 از «لب خاموش» است.سطر پیشینفردا مرا چو قصه فراموش می کنی→سطر بعدیمی گویمت ولی توکجا گوش می کنی←