می گریزد نفس خسته ام از سینه چو آه

چشم ها دوخته بر بستر من سحر آمیز

خواب بر سقف نشسته ست چو جادوی سیاه

آه از خویش تهی می شوم آرام آرام

... بانگ بر می زنم از شوق که " آنا ... آنا ... "

ناگهان می پرم از خواب ، گشاده آغوش

می شود باز دو دست من و .... می افتد سست