من ، برده ی پیر آسمان بودم

چون روی به سوی غربت آوردم

غم ، بار دگر ، به دیدنم آمد

زنجیر بلا به گردنم آمد

من ، خانه ی خود به غیر نسپردم

تقدیر ، مرا ز خانه بیرون کرد