زنجیر بلا به گردنم آمد

چون روی به سوی غربت آوردم

غم ، بار دگر ، به دیدنم آمد

من ، برده ی پیر آسمان بودم

من ، خانه ی خود به غیر نسپردم

تقدیر ، مرا ز خانه بیرون کرد

کنون که دیار آشنایی را