ای آه را پناه او ما را که می کشاند

تا دم زند ز بیشه زان بیشه همیشه

کان بیشه جان ما را پنهان چه می چراند

این جا پلنگ و آهو نعره زنان که یا هو

شیری که خویش ما را جز شیر خویش ندهد

شیری که خویش ما را از خویش می رهاند

آن شیر خویش بر ما جلوه کند چو آهو