بی تو بیدار نگردد دل از این خواب گران

دلبرا! این دلم افگار می آلوده ی توست

چون که این قامتم اندر غم تو گشته کمان

خواب غفلت بپرد از سر عال م به دمت

کرده ام نذر اگر آیی به سر کوی دلم

سر به قربانگهت آرم؛ بهلم شور جهان

چشم دل بر لبه ی تیغ حیات آور توست