سر به قربانگهت آرم؛ بهلم شور جهان

خواب غفلت بپرد از سر عال م به دمت

بی تو بیدار نگردد دل از این خواب گران

کرده ام نذر اگر آیی به سر کوی دلم

چشم دل بر لبه ی تیغ حیات آور توست

که برآیی ندهی از دم آن، بر وی امان

هان! مبادا به ترحم نگری بردل من