چشم دل بر لبه ی تیغ حیات آور توست

بی تو بیدار نگردد دل از این خواب گران

کرده ام نذر اگر آیی به سر کوی دلم

سر به قربانگهت آرم؛ بهلم شور جهان

که برآیی ندهی از دم آن، بر وی امان

هان! مبادا به ترحم نگری بردل من

بگذری زاین طلب آن سر سودایی آن