کرده ام نذر اگر آیی به سر کوی دلم

چون که این قامتم اندر غم تو گشته کمان

خواب غفلت بپرد از سر عال م به دمت

بی تو بیدار نگردد دل از این خواب گران

سر به قربانگهت آرم؛ بهلم شور جهان

چشم دل بر لبه ی تیغ حیات آور توست

که برآیی ندهی از دم آن، بر وی امان