تا ننوشم قدحی از کرم جوی وفا

مرغ دل هر شبه بال آرد از این بام وجود

تا که پرواز کند گرد تکاپوی وفا

این تلاطم ننشیند به دل اندر یم دهر

تا رسانم به کمال این دل دلبسته به یار

می برم جام گلی سوی دل از بوی وفا

رنگ رخساره بتابد اگرم رو نکند