دل ربود از من به نازی آنچنان آهسته دلبر

چشم جان معطوف دلبر گشته اندر دار فانی

گرد میل عشرت دنیا زجانم شسته دلبر

آمد او غوغاکنان بر کوی یاران می آلود

ناگهان رفت از فراقش آتشی بر خرمنم زد

بقچه ی دل را به یغما برده و بر جسته دلبر

گر چه الیار! از غم هجران بسوزد بند بندت