کوهی از امیال نفسانی نهادش پشت پای

گوش پاسخگوی او گویا که قعر چاه بود

ذوالفقارش در کمر اندر غلاف مهر بود

دست او پیوسته با دست خدا همراه بود

هیبت دنیایی اندر چشم او چون کاه بود

بس محقر بود این دنیا مر او را در نظر

بی نیاز از ثروت اندوزی و کسب جاه بود