هرچه کردم گله خود از سر دلبستگی است

حلقه ای گردنش از سلسله انداخته ای

می دهی دست قضا خرمن آمال مرا

دستی از جور و جفا بر دل من یاخته ای

چه کند دل خود از این جلوه که پرداخته ای

از ازل خاک دل من شده آغشته به عشق

گل بنیاد وجودم تو چنین ساخته ای