از ازل خاک دل من شده آغشته به عشق

دستی از جور و جفا بر دل من یاخته ای

هرچه کردم گله خود از سر دلبستگی است

چه کند دل خود از این جلوه که پرداخته ای

گل بنیاد وجودم تو چنین ساخته ای

در گلستان رخش لانه گزین تا به ابد

ای دل! آنجا به گل رویش اگر فاخته ای