فرهاد توام من؛ تو، همچون گل شیرینم

بیگانه مپندارم؛ ای همره دیرینم!

با دسته گل عشقی، بر پای تو بنشینم

تا گرد ره از رویت، با حوصله بر چینم

پس با گل لبخندی، یک لحظه نگاهم کن