با دسته گل عشقی، بر پای تو بنشینم

بیگانه مپندارم؛ ای همره دیرینم!

فرهاد توام من؛ تو، همچون گل شیرینم

تا گرد ره از رویت، با حوصله بر چینم

پس با گل لبخندی، یک لحظه نگاهم کن

آسوده ز آهم کن