مکان پایمردی هاست.

زبانش، وه چه شیرین است!

مرا در گاه پیری هم، چو طفلی در بغل دارد.

بغایت کشوری زیباست!

به زانویش کسی نادیده هرگز خاک ذلت را.

به روی اندر نمی افتد مگر با خنجری از پشت.

سرش بالاست؛ چون مهد تمدن هاست!