به روی اندر نمی افتد مگر با خنجری از پشت.

بغایت کشوری زیباست!

مکان پایمردی هاست.

به زانویش کسی نادیده هرگز خاک ذلت را.

سرش بالاست؛ چون مهد تمدن هاست!

دریغا پیکرش مصدوم غفلت هاست!

بر او تاریخ می بالد.