به سوی قله ها دستان ز هم بگشاد:

نقاب از چهره ترس آفرین مرگ خواهم کند.»

نیایش را، دو زانو بر زمین بنهاد.

«برآ، ای آفتاب، ای توشه امید!

برآ، ای خوشه خورشید!

تو جوشان چشمه ای، من تشنه ای بی تاب.