گر صد کفنم بود ز اطلس

کز روزن و درگه تو دورم

گر سنگ لحد ببست راهم

از راه خیال بی فتورم

بی خلعت صورت تو عورم

از صحن سرای تو برآیم

در نقب زنی مگر که مورم