چشمه شکر جوشان کنم اندر دل تنگ نیی

صد اطلس و اکسون نهم در پیش کرم پیله ای

هر لحظه نومید را خرمن دهم بی کشتنی

هر لحظه درویش را قربت دهم بی چله ای

اندیشه های خوش نهم اندر دماغ و کله ای

می ران فرس در دین فقط ور اسب تو گردد سقط

بر جای اسب لاغری هر سو بیابی گله ای