گرم و شتاب می روی مست و خراب می روی

راه خرد چه می زنی پرده خود چه می دری

هر حیوان و جانور از عدمند بر حذر

جز تو که رخت خویش را سوی عدم همی بری

گوش به پند کی نهی عشوه خلق کی خوری

از سر کوه این جهان سیل تویی روان روان

جانب بحر لامکان از دم من روانتری