شاکر خدمتی ولی گاه ز لاابالیی

بر تو گمان برد که تو بهر گزند می دهی

برگ گلی همی بری باغ به پیش می کشی

لاشه خری همی بری بیست سمند می دهی

نی به گنه همی زنی نی به پسند می دهی

چون سر زید بشکند چاره عمرو می کنی

چون به دمشق قحط شد آب به جند می دهی