دلا می گرد چون بیدق به گرد خانه آن شه

که امشب می نماید عشق بر عشاق پامردی

زنان در تعزیت شب ها نمی خسبند از نوحه

تو مرد عاشقی آخر زبون خواب چون گردی

بترس از مات و از قایم چو نطع عشق گستردی

مرا هم خواب می باید ولیکن خواب می ناید

که بیرون شد مزاج من هم از گرمی هم از سردی