دل کیست تو را بنده جان کیست گرفتاری

جان نقش همی خواند می داند و می راند

چون رخت نمی ماند در غارت او باری

ای شاه شکرخنده ای شادی هر زنده

ای ذوق دل از نوشت وی شوق دل از جوشت

پیش آر به من گوشت تا نشنود اغیاری

از باغ تو جان و تن پر کرده ز گل دامن