به ذره های پرنده چه نغمه از تو رسید

ز خار رست کسی که سرش تو می خاری

به آفتاب و به ماه و به اختران و فلک

چه داده ای تو که بی پر کنند طیاری

که گر به کوه رسانی همش به رقص آری

دماغ آب و گلی را ز مکر پر کردی

چنانک با تو همی پیچد او به مکاری